สวัสดีจ๊ะเพื่อนๆ ชาวได

ห่างหายกันไปนานพร้อมกับอะไรต่างๆ ที่กะลังเปลี่ยนไป

ช่วงที่ตั๊กหาย สำหรับตัวตั๊กก็ไม่มีอะไรพิเศษ

มีแต่เอนจอยทำงานไปวันๆ  ทำงานโรงแรมนี่ดี

แล้วก็ดีที่ได้อยู่ตรงฝ่ายบุคคลด้วย มีอะไรให้ทำ

ให้คิด อยู่ตลอด ไม่เหงา ไม่เบื่อ ใครๆ ก็รู้จัก

(รู้สึกดี ที่เหมือนตัวเองเป็นศูนย์กลาง ดูมีความ

สำคัญดี 555) ที่อาจแปลกๆ บ้างคือ ใครๆ ก็เรียก

พี่ตั๊ก (ดูเหมือนใหญ่ยังไงไม่รู้)  ตอนนี้เหาเต็มหัวแร้ว

แต่ล่ะคนที่เรียก ขอโทษเหอะ ลุงๆ ป้าๆ ทั้งนั้นเรย

หัวหน้าบอกว่าอย่างนี้แหละ เค้าเรียกเพราะให้ความ

เคารพ (จิงๆ ว่าไปแล้ว ทำงานตรงนี้ทำให้ตั๊กนึกถึง

สมัยที่ตั๊กเป็นคณะกรรมการนักเรียนมากๆ เลย

ใกล้เคียงนะ ใกล้เคียงมากทีเดียว)

อีกอย่างที่สำคัญที่กะลังเปลี่ยนคือ เจบีออกจากที่ทำงานแล้ว

ตั๊กต้องย้ายที่พักใหม่ ซึ่งได้แล้ว จะย้ายไปอยู่กะมูส 2 คน

ส่วนเจบี วันศุกร์นี้ จะบินกลับฝรั่งเศส ไปสัมภาษณ์งานที่ปารีส

1 อาทิตย์ ต่อด้วย แคนาดา อีก ประมาณ 2 อาทิตย์ แล้วก็กลับ

ฝรั่งเศสเพื่อไปงานวันเกิดย่า และเป็นยังไงต่อไปก็ยังไม่รู้

ขึ้นอยู่กับผลการสัมภาษณ์งาน ว่าได้ที่ไหน ถ้าไม่ได้ ก็หางานต่อไป

ที่นู้น ส่วนตั๊ก ไม่ว่าเจบีได้งานที่ไหน อย่างน้อยที่สุดก็ต้องอยู่ไทย

จนถึงสิ้นปี แล้วถึงจะตามเจบีไปได้ ... ก็กลัวเหมือนกัน

กับการอยู่คนเดียว แต่การอยู่คนเดียวครั้งนี้ ก็เพื่ออนาคต

ของเรา (อย่างน้อยก็มีน้องมูสอยู่ด้วย แต่ก็นั่นแหละ

เป็นห่วงเหมือนกันกลัวมูสอยู่ไม่ได้ พรุ่งนี้จะย้ายเข้า

ที่พักใหม่แล้ว) แต่ก่อนมูสเคยอยู่บ้าน วิ่งขึ้นวิ่งลง

3 ชั้น แต่ตอนนี้ต้องอยู่ห้องแคบๆ 2 คนตั๊ก

กลัวมันจะร้อง เพราะแทบทุกวันนี้ เวลามันอยากออก

จากห้องนอนมันก็ร้องให้เปิดประตูให้ แล้วที่ใหม่จะให้

ตั๊กเปิดให้มันไปไหนล่ะ (นี่แหละน้า เลี้ยงมูสตามใจ

จนเคยตัว) ไม่รู้เหมือนกันว่าต้องเจอกับอะไรบ้าง

ยังไงตั๊กก็ต้องอดทน อยู่ให้ได้เนอะ อย่างน้อยที่นี่

ก็บ้านเรา เรายังมีเพื่อน คงจะช่วยให้เราคลายเหงาได้

บ้าง คงต้องปรับตัวบ้าง แต่สักพักก็คงจะดีขึ้นเอง